31-01-17

Veervrouw


 

gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze

 

maar  elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen

 

bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar alles anders is
 

zij anders kan zijn
moet zijn
 

zoveel oevers heeft ze niet te kiezen

 

 

© jandeb