11-12-14

herfstvrouw


ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer

een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw

die ik zou kunnen zijn

een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt

als alles anders had geweest

ik keer mij naar de zon toe
stap de lichtkegels in
terug naar wat is
vastberaden vasthouden

beukennoten, kastanjes, mispels
houtvuur, appel en kaneel

ik ben de vrouw die ik kan zijn

© Jandeb

De commentaren zijn gesloten.