31-01-17

Veervrouw


 

gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze

 

maar  elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen

 

bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar alles anders is
 

zij anders kan zijn
moet zijn
 

zoveel oevers heeft ze niet te kiezen

 

 

© jandeb

 

 

11-12-14

herfstvrouw


ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer

een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw

die ik zou kunnen zijn

een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt

als alles anders had geweest

ik keer mij naar de zon toe
stap de lichtkegels in
terug naar wat is
vastberaden vasthouden

beukennoten, kastanjes, mispels
houtvuur, appel en kaneel

ik ben de vrouw die ik kan zijn

© Jandeb

14-08-14

Bo

 


ze is roze en korenblauw
zacht en blij
haar blik onderzoekt
vraagt

dan glimlacht ze
een ster heb ik zelden
zo zien schitteren

alles rond haar gloeit
als in het zeldzame licht
van een avondschemering

ze is Bo
ze maakt me compleet

© Jandeb